Verdwijnende voetstap

Mijn voetstap in de wegsmeltende sneeuw. Je wordt er zowaar weemoedig van. Want... is die voetstap er morgen nog? Waarschijnlijk niet. Maar ik heb er gelopen!!

Ik herinner me nog dat ik vroeger altijd erg onder de indruk was van historische plaatsen en gebouwen. De dom van Aken, met de troon van Karel de Grote. Ik heb hem stiekem aangeraakt.

Slot Loevestein. Je voorstellen, dat Hugo de Groot daar heeft gelopen. Misschien wel over dezelfde plank als waar je nu zelf over loopt.

De Gevangenpoort in Den Haag. Zou hier het zogenaamde gepeupel hebben gestaan, dat Johan de Wit heeft gelyncht???

Het heeft en het had allemaal iets magisch voor me. Je tastbaar verbonden voelen met het verleden. Je inleven. Even alle storende beelden en geluiden weg en het verleden bij je toelaten. Alsof je er zelf deel van bent.