Nova Zembla

De chaos op de wegen van gisteren heeft zich wat gestabiliseerd. Toch hebben we besloten om vanavond niet naar Duitsland te gaan[zo'n 170 km heen en ook weer terug] met het oog op de weersverwachtingen van vandaag. We blijven dus lekker thuis.

Dat deed me een beetje denken aan een anekdote van vroeger. Mijn opa logeerde regelmatig een week bij ons thuis. De afstand Oldenzaal-Arnhem werd zo een paar keer per jaar overbrugd. Hij had het bij ons thuis altijd heel erg naar zijn zin. En ook wij genoten van zijn aanwezigheid: zijn verhalen, zijn wijsheid, zijn humor.
Maar hij was een man van principes. Dat gold ook voor de duur van zijn verblijf in Arnhem: een week was een week!! En dan moest hij ook weer weg, naar zijn idee.''s Ochtends op de dag van vertrek zat hij dan al met hoed op en overjas aan, de koffer naast zijn stoel, in de kamer. Klaar voor vertrek, dat meestal pas in de loop van de middag plaats vond. Dat maakte niet uit: opa was er klaar voor. Letterlijk gepakt en gezakt!!

Een van de keren, dat die week voorbij was, was het ongeveer net zo'n weer als nu. Een beetje onstabiel, sneeuw, gladheid enzovoorts. Mensen werd dan ook aangeraden niet op pad te gaan en thuis te blijven. Mijn vader besloot dan ook mijn opa niet weg te brengen, maar te wachten tot het wat vertrouwder was om op weg te gaan.
Maar dan had hij buiten mijn opa gerekend. De week was voorbij en hij moest en zou terug naar Oldenzaal. Er reden geen treinen vanwege het weer, dus dat ging niet door. Mijn opa belde al zijn kinderen achter elkaar met het verzoek hem op te komen halen. De een na de ander weigerde onder verwijzing naar de weersomstandigheden. Het ontlokte mijn opa uiteindelijk de verzuchting: 'Ik zit hier ja op Nova Zembla!!'

Uiteindelijk na heel veel gezeur en gedreig heeft oom Herman[die net een week zijn rijbewijs had] het avontuur gewaagd. Hij kwam na heel veel omzwervingen en ontberingen met zijn kever in de loop van de avond in Arnhem aan. Volledig uitgeput en verdwaasd van wat hij onderweg had meegemaakt.
Die bleef dus ook maar slapen!! Mijn opa heeft pas 's avonds laat zijn overjas uitgedaan. Hij had aldoor nog stilletjes gehoopt, dat die dag de terugreis aanvaard kon worden. De volgende dag vertrok opa, nog steeds gepikeerd ['vergreld' op zijn Twents] op expeditie naar Oldenzaal.